Tuning (optyczny) ma na celu przede wszystkim upiększenie samochodu i sprawienie, że będzie się wyróżniał. Sposoby tuningowania zależą przede wszystkim od upodobań i zasobności portfela. Wyróżnia się m.in. następujące style:
Cult
Ten styl tuningu popularny jest przede wszystkim wśród posiadaczy starych Volkswagenów z przełomu lat 70-tych i 80-tych. Elementami wyróżniającymi ten styl są m.in. 13-calowe felgi z dużym rantem, dodatki retro (np. małe chromowane lusterka) i maksymalne obniżenie samochodu. Poza tym, samochód w stylu cult powinien wyglądać na fabryczny – żadnych spojlerów, a silnik musi być tak czysty, jak po opuszczeniu fabryki.
Bling Bling
W stylu Bling Bling przerabia się głównie SUVy. Przy przeróbkach liczą się głównie ogromne felgi ze spinnerami (nawet do 28 cali), pneumatyczne zawieszenie pozwalające na maksymalne obniżenie samochodu oraz pokaźny system car audio.
Dub
Ten styl popularny jest głównie wśród amerykańskich raperów. Podstawą do takich przeróbek są zazwyczaj luksusowe limuzyny i samochody typu SUV. To co charakteryzuje styl dub to przepych, wielkie chromowane felgi, złote inkrustacje i drogocenne kamienie wmontowane gdzie się da.
Import tuner
Podstawą do przeróbki w tym stylu są auta pochodzące z Japonii (najczęściej Hondy Civic). Elementami wyróżniającymi ten styl są m.in. jaskrawy kolor nadwozia, radykalny bodykit, czy karbonowa maska. Popularne są dodatki japońskich producentów produkowane na tamtejszy rynek (osprzęt HKS, czy bodykit Blitz) oraz felgi z polerowanym rantem i czarnym środkiem.
Styl angielski
Przedstawicielami tego stylu są zazwyczaj maksymalnie poszerzone małe miejskie samochody z ogromnymi spojlerami, zderzakami, progami i 20-calowymi felgami.
Styl francuski
Większość samochodów przerobionych w tym stylu nie przypomina oryginałów. To wszystko m.in. za sprawą ospojlerowania, zderzaków z wielkimi wlotami powietrza, znacznych poszerzeń błotników i krzykliwych kolorów nadwozia.
Styl hiszpański
Podobnie, jak w stylu francuskim, auto zdecydowanie musi wyróżniać się z tłumu. Popularne są chromy, bodykity własnej koncepcji, wielokolorowe malowanie nadwozia z elementami aerografii i kalkomanii.
Styl niemiecki
Ten styl znacznie odbiega od angielskiego, czy francuskiego. Nie znajdziemy tu zwariowanych przeróbek. Samochód ma być niski, szeroki i czysty. Preferuje się maksymalne obniżenie, szerokie felgi, usunięcie wszelkich znaczków i klamek.
Cult
Ten styl tuningu popularny jest przede wszystkim wśród posiadaczy starych Volkswagenów z przełomu lat 70-tych i 80-tych. Elementami wyróżniającymi ten styl są m.in. 13-calowe felgi z dużym rantem, dodatki retro (np. małe chromowane lusterka) i maksymalne obniżenie samochodu. Poza tym, samochód w stylu cult powinien wyglądać na fabryczny – żadnych spojlerów, a silnik musi być tak czysty, jak po opuszczeniu fabryki.
Bling Bling
W stylu Bling Bling przerabia się głównie SUVy. Przy przeróbkach liczą się głównie ogromne felgi ze spinnerami (nawet do 28 cali), pneumatyczne zawieszenie pozwalające na maksymalne obniżenie samochodu oraz pokaźny system car audio.
Dub
Ten styl popularny jest głównie wśród amerykańskich raperów. Podstawą do takich przeróbek są zazwyczaj luksusowe limuzyny i samochody typu SUV. To co charakteryzuje styl dub to przepych, wielkie chromowane felgi, złote inkrustacje i drogocenne kamienie wmontowane gdzie się da.
Import tuner
Podstawą do przeróbki w tym stylu są auta pochodzące z Japonii (najczęściej Hondy Civic). Elementami wyróżniającymi ten styl są m.in. jaskrawy kolor nadwozia, radykalny bodykit, czy karbonowa maska. Popularne są dodatki japońskich producentów produkowane na tamtejszy rynek (osprzęt HKS, czy bodykit Blitz) oraz felgi z polerowanym rantem i czarnym środkiem.
Styl angielski
Przedstawicielami tego stylu są zazwyczaj maksymalnie poszerzone małe miejskie samochody z ogromnymi spojlerami, zderzakami, progami i 20-calowymi felgami.
Styl francuski
Większość samochodów przerobionych w tym stylu nie przypomina oryginałów. To wszystko m.in. za sprawą ospojlerowania, zderzaków z wielkimi wlotami powietrza, znacznych poszerzeń błotników i krzykliwych kolorów nadwozia.
Styl hiszpański
Podobnie, jak w stylu francuskim, auto zdecydowanie musi wyróżniać się z tłumu. Popularne są chromy, bodykity własnej koncepcji, wielokolorowe malowanie nadwozia z elementami aerografii i kalkomanii.
Styl niemiecki
Ten styl znacznie odbiega od angielskiego, czy francuskiego. Nie znajdziemy tu zwariowanych przeróbek. Samochód ma być niski, szeroki i czysty. Preferuje się maksymalne obniżenie, szerokie felgi, usunięcie wszelkich znaczków i klamek.